Search

Magdalena Łazarkiewicz

354

Reżyserka i scenarzystka, córka Ireny Rybczyńskiej i Henryka Hollanda, młodsza siostra reżyserki Agnieszki Holland, wdowa po reżyserze Piotrze Łazarkiewiczu oraz matka kompozytora Antoniego Komasy-Łazarkiewicza.

Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim (absolwentka w 1976). W latach 1977-1978 była kierownikiem literackim Teatru im. Jaracza w Olsztynie. W 1982 ukończyła Wydział Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

Początkowo realizowała filmy dokumentalne. Nakręciła „Nostalgię„, refleksyjny reportaż o emigrantach greckich w Polsce (1983), „Służbę” – film o samotnej kolejarce pracującej w podwarszawskich pociągach (1983) i „Cud” – impresyjny obraz o cudzie w Puławach, gdzie mieszkańcy ujrzeli Matkę Boską na topoli (1984).

Swój fabularny debiut nakręciła w 1985 roku pod opieką Krzysztofa Kieślowskiego. „Przez dotyk”.

W 1991 roku wspólnie z mężem Piotrem Łazarkiewiczem, reżyserka zrealizowała film „Odjazd”. W latach 1977-78 kierownik literacki Teatru im. Jaracza w Olsztynie. Od roku 2011 dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Żydowskie Motywy” w Warszawie. Członek Polskiej Akademii Filmowej.

Ostatnim filmem Magdaleny Łazarkiewicz jest dokument o zmarłym mężu Piotrze Łazarkiewiczu (Nie)obecność. Ten film jest bardzo osobistą próbą zmierzenia się z pytaniem, jak opisać bliskiego człowieka, który odszedł? Jak nie osadzić go w sztywnym gorsecie epitafium? Jak zmierzyć się z doświadczeniem śmierci człowieka bliskiego, nie ograniczając się tylko do uczuć bolesnych, związanych ze stratą, tak by oddać jego pełny wymiar, a nie tylko wizerunek stworzony po jego odejściu.

 

Na Sopot Film Festivalu będzie członkiem Jury Konkursu filmów dokumentalnych.

Spotkanie z Magdaleną Łazarkiewicz po projekcji filmu Nieobecność.

.